Instruktorów chętnych do szkolenia na poszczególnych warsztatach i obozach centralnych zapraszamy do kontaktu z Komisją Taternictwa Jaskiniowego.

Składy osobowe na poszczególne akcje będą uzupełniana po zakończeniu naboru.

Jak w ubiegłych latach, KTJ PZA we współpracy z Górskim Ochotniczym Pogotowiem Ratunkowym zaprasza na centralne szkolenie medyczno- lawinowe, które odbędzie się w dniach 20-22.02.2026 roku na Hali Krupowej w Beskidzie Żywieckim. 

Oprócz tematyki lawinowej, na szkoleniu będą również omawiane zagadnienia związane z wychłodzeniem, hipotermią i pomocą partnerską w takich przypadkach.

Bazą szkolenia będzie Schronisko PTTK na Hali Krupowej.

Prosimy zgłaszać się poprzez wypełnienie e-formularza do dnia 14.02.2026 roku.

Link do formularza: https://form.jotform.com/251392289897072

Nazwa szkolenia: Szkolenie lawinowe

Liczba miejsc: 30

W szkoleniu mogą wziąć udział Taternicy Jaskiniowi, mający opłacone składki członkowskie w klubie zrzeszonym w PZA.

Szczegóły dotyczące szkolenia zostaną rozesłane do uczestników po zakończeniu naboru.

W razie pytań dzwońcie lub piszcie: Marcin Pruc tel. 501372035  e-mail: marcin.pruc@pza.org.pl

Polski Związek Alpinizmu

W dniach 12.07 – 03.08.2025 r. odbyła się dziewiętnasta letnia wyprawa
Wielkopolskiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego w Góry Przeklęte w
Czarnogórze. W wyprawie udział wzięło 38 osób z 4 klubów.
W trakcie wyprawy kontynuowaliśmy działania w masywie Beliča oraz Kolaty.
Ponownie głównymi celami wyprawy była eksploracja Systemu Jaskini Złotej,
Systemu Lodu-T5, Jaskini Górniczej, a także kontynuacja interdyscyplinarnych
badań naukowych.
System Jaskiniowy Beliča (jaskinia Lodu, T5, Adamica, Górnicza)
Jednym z największych sukcesów tegorocznej wyprawy jest połączenie Systemu
Jaskiniowego Lodu-T5 z Jaskinią Górniczą. Dzięki temu powstała druga
najgłębsza jaskinia Czarnogóry – System Jaskiniowy Beliča (-796 metrów
głębokości).
W jaskini T5 skartowaliśmy nowe korytarze, jednak nadal szukamy połączenia z
Systemem Jaskini Entuzjastycznej. W jaskini Lodu dokartowaliśmy niewielkie,
boczne ciągi, łącząc ze sobą znane partie (okolice Studni Bogdana
Budowniczego) i zwiększając całkowitą długość jaskini. Kontynuowaliśmy
eksplorację w południowej części jaskini za Studnią Trzech Świnek. W Systemie
Jaskiniowym Beliča zmierzyliśmy 360 m nowych partii. System ma obecnie 5
otworów i 6651 m długości oraz 796 m głębokości. Jest to obecnie najgłębszy
znany system jaskiniowy w całych Górach Prokletije i druga najgłębsza
jaskinia w Czarnogórze.

System Jaskini Złotej (Złota, Frizider, Prawy Udar, Cedevita)
Zakończyliśmy wymagającą wspinaczkę w kominie Śrubokręt w Skalnym Mieście,
dołączając do systemu kolejny otwór znajdujący się na końcu wywspinanego
komina. W okolicach Studni Mamy wyeksplorowaliśmy ponad 70 m bocznego
korytarza, dochodząc do kolejnego progu do wywspinania. Ze względu na
dalekie i wymagające dojście eksploracja Studni przebiega wolno oraz wymaga

doświadczonego zespołu. Wyeksplorowaliśmy, działając z biwaku, bardzo odległe
i trudne partie za Studnią Polsilver. Eksploracja tych partii będzie kontynuowana
w przyszłym roku. Odkryta w zeszłym roku jaskinia Prawy Udar (470 m
długości, 188 m głębokości) została połączona z Jaskinią Frizider, stając się
kolejnym otworem systemu.
Podsumowując, System Jaskini Złotej ma 12 znanych otworów, 9722 m ciągów
(651 m skartowane w tym roku, z czego 461 m to nowe partie) i 609 m
głębokości. Jest to obecnie najdłuższy system jaskiniowy w całym masywie
Prokletije i drugi w Czarnogórze.
Eksploracja powierzchniowa
Skartowaliśmy kilka pomniejszych obiektów: jaskinię Niezła Dziura (47 m
długości, 13 m głębokości, która kontynuuje się wąską pochylnią i
najprawdopodobniej łączy się z jaskinią Frizider), Jaskinię Goryczkową, jaskinię
Cztery Okna, jaskinię pod Wiszącymi Wantami, jaskinię Jaśmina.
Odkryta w zeszłym roku jaskinia Finiszer została wyeksplorowana do głębokości
142 m. Główny ciąg jaskini (obszerne studnie) zmierza w kierunku jaskini Frizider,
choć nadal się z nią nie połączył. Pozostaje kontynuować temat na następnej
wyprawie.
Odkryliśmy nową Jaskinię Kwadratową, która stanowi prawdopodobnie górne
piętro Systemu Jaskini Złotej w rejonie nad Skalnym Miastem. Skartowaliśmy 240
metrów (przy 125 m głębokości), jaskinia cały czas się kontynuuje.
Wróciliśmy do Jaskini Niebieskiej i kontynuujemy eksplorację na znanych
wcześniej przodkach.
W masywie Kolaty, w świetnie widocznym, ale trudno dostępnym terenie
(powyżej “Wysokiego Zachodu”) odkryliśmy 2 nowe obiekty, które jednak
zakończyliśmy negatywnie zaledwie po paru metrach.

Połączyliśmy znaną od lat jaskinię Alladyna (Alladinova Pecina) z jaskinią Grom
z Jasnego Nieba (Jama Grom iz Vedra Neba), dzięki czemu powstał niewielki
system o 530 m długości i 74 m deniwelacji.
Działaliśmy również w Systemie Jaskini Wielkiej Małej Burzy – Wysokiej,
poznając 234 metry nowych ciągów. System ma aktualnie 3 otwory, 1107 m
znanych korytarzy oraz 192 m deniwelacji.
Działalność naukowa
W Jaskini Lodowy Gigant kontynuowaliśmy badania palinologiczne (zebraliśmy
próbki z założonego w zeszłym roku sprzętu pomiarowego – pułapek Taubera).
Nowym pilotażowym badaniem było pobranie próbek wody z jeziorek
tworzących się na powierzchni lodu jaskiniowego, pod kątem występujących w
nich mikroorganizmów (Jaskinia Lodowy Gigant oraz System Jaskini
Kryształowej). Kontynuowaliśmy również pomiar wpływu klimatu na stan
pokrywy lodowej w jaskini Lodowy Gigant – zmierzyliśmy zarówno stan pokrywy
lodowej w dostępnych partiach jaskini oraz zebraliśmy dane z całorocznych
urządzeń pomiarowych (temperatura, wilgotność). Projekt realizowany jest już
piąty rok z rzędu. Postępujący proces zaniku lodu spowodował powiększenie się
szczeliny brzeżnej, jak również ujawnił kolejne szczątki kozic. Z jaskini Alladyna
zostały pobrane do badań osady przypominające niezwykle rzadkie kryształy
kriogenicznego kalcytu, w celu ich identyfikacji i dalszej analizy. System
Jaskiniowy Kryształowa – Kozi Hockey nieoczekiwanie dostarczył do badań
bardzo ciekawy materiał biologiczny – fragment drewna wytapiający się z
warstwowanego profilu lodu jaskiniowego, pobrany celem jego wydatowania
metodą radiowęglową oraz dendrochronologiczną. Pobierane były również
próbki osadów klastycznych z jaskiń Lodowy Gigant, Kryształowa i Oczy Małpy, w
celu określenia ich pochodzenia.

Podsumowując, w czasie wyprawy zmierzyliśmy 2672 m ciągów, w tym 1998 m
nowych korytarzy w 18 jaskiniach, z czego 6 to nowe obiekty.

Dziękujemy Polskiemu Związkowi Alpinizmu za wsparcie finansowe oraz
Salonowi The North Face Poznań za wsparcie sprzętowe.
W wyprawie udział wzięli:
Michał Amborski, Jan Barabach, Małgorzata Borowiecka, Julia Brejwo, Błażej
Bremski, Anna Deka-Najgebauer, Paweł Dębczak, Cezary Działak, Łukasz
Gołębiowski, Bogdan Guzik, Kalina Guzik, Dominika Jankowiak, Iwona Juszczyk-
Pinczak, Katarzyna Kaczmarczyk, Filip Kaszak, Ditta Kicińska, Helena Kozłowska,
Sławomir Kozłowski, Adam Łada (kierownik), Anna Maćkowiak, Robert Matuszczak,

Marietta Milewska-Moult, Tony Moult, Arkadiusz Nowacki, Paulina
Piechowiak, Agata Piękniewska, Witold Pinczak, Norbert Skowroński, Grzegorz
Sokół, Anna Stasiewicz, Jacek Szulc, Anna Szwajkosz, Zbigniew Tabaczyński, Jakub
Wyrzykowski (wszyscy z Wielkopolskiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego), Piotr
Burczyk, Krzysztof Maciąg (obaj ze Speleoklubu Świętokrzyskiego), Marta Katafiasz
(Sopocki Klub Taternictwa Jaskiniowego), Michał Zmarz (Speleoklub Tatrzański).
—
Marta Katafiasz, Adam Łada

Nowy numer JASKIŃ 3-4 (120-121) 2025

Z ogromną przyjemnością informujemy, że ukazał się nowy numer kwartalnika JASKINIE!

Numer będzie dostępny podczas najbliższych Speleokonfrontacji.

Serdecznie zachęcamy wszystkich do zakupu, a kluby w szczególności do składania zamówień grupowych.

W przypadku zamówień i prenumerat prosimy o kontakt z Izą Pałygiewicz: iza.palygiewicz@pza.org.pl

Termin:

1. Komisja Taternictwa Jaskiniowego informuje, że wnioski o dofinansowanie wypraw na rok 2026 należy składać do dnia 25 listopada 2025 roku do godziny 23:59 (data przyjęcia wiadomości przez serwer PZA – prosimy brać pod uwagę opóźnienia).

       2. Wnioski o dofinansowanie złożone po wyznaczonym terminie nie będą brane pod uwagę przy przyznawaniu dofinansowania!

Wniosek:

1. Wnioski należy składać poprzez formularz elektroniczny: e-formularz dofinansowanie wypraw

UWAGA!
Prosimy nie drukować i nie skanować formularzy wniosków oraz nie przesyłać ich dodatkowo e-mailem. Złożenie e-wniosku będzie traktowane jako oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu zgody Zarządu klubu na złożenie wniosku. W wątpliwych przypadkach KTJ zastrzega sobie prawo do kontaktu z Zarządem klubu w celu potwierdzenia tej zgody.

1. W związku z aktualizacją Regulaminu dofinansowania wypraw KTJ PZA, został zaktualizowany również Formularz wniosku o dofinansowanie. Przed złożeniem wniosku prosimy o zapoznanie się z nowymi zasadami i strukturą
formularza, dostępnymi w zakładce: e-formularz dofinansowanie wypraw

       2. We wniosku należy podać nazwiska uczestników zgrupowania, z wyszczególnieniem tych, którzy zostaną zgłoszeni do kadry narodowej (min. 2 osoby) oraz instruktorów. Prosimy o możliwie precyzyjne określanie składu, ponieważ dotychczasowe osiągnięcia uczestników planowanej wyprawy są jednym z kryteriów oceny wniosków.

     3. Wnioskodawców, którzy uzyskali dofinansowania na rok 2025, prosimy o załączenie do wniosku bibliografii ich projektów (odniesień do publikacji, w których ukazywały się ostatnie sprawozdania). W przypadku publikacji innych niż „Jaskinie” oraz strona WWW PZA, prosimy o udostępnienie treści publikacji np. poprzez załączenie jej tekstu lub skanu.

Warunki:

1. Zgodnie z decyzją WZD KTJ PZA, który odbył się w dniach 23 – 24.10.2010 roku dofinansowanie otrzyma nie więcej niż 10 zgłoszonych wypraw rocznie. 

      2. Rozpatrywanie wniosków będzie odbywało się według kryteriów zawartych w REGULAMIN DOFINANSOWYWANIA WYPRAW

Zgłoszenie do Kadry Narodowej:

Po otrzymaniu akceptacji wniosku o dofinansowanie wyprawy, Kierownik wyprawy powinien dopilnować złożenia dokumentów dot. zgłoszenia zawodników do Kadry Narodowej do dnia 22.12.2025

Procedura zgłaszania zawodników do Kadry Narodowej.

W razie pytań zapraszamy do kontaktu pod adresem: ktj@pza.org.pl

Komisja Taternictwa Jaskiniowego PZA

Kanin 2025

27 letnia wyprawa STJ KW Kraków działała w masywie Kanin w dniach 8-23 sierpnia
br. Bazą dla naszej działalności był, podobnie jak w ubiegłym roku, Dom Petra Skalarja,
udostępniony nam przez Słoweńską Federację Speleologiczną (Jamarska Zveza Slovenije).
Zasadniczą uwagę podczas tegorocznej wyprawy skupiliśmy na ciągach systemu BC4 – Mala
Boka, zwłaszcza na poszukiwaniach jego połączenia z obiektem BC10. Cel ten wynikał z
wcześniejszej konsultacji ze stroną słoweńską, w wyniku której doszło do korekty deklinacji
w wykonanych przed 15 laty pomiarach jaskini BC10. Po uwzględnieniu korekty okazało się,
że dolne ciągi BC10 (-700 – -800m) znajdują się w bezpośredniej bliskości znanych,
eksplorowanych przez nas w latach 2016-2017 tzw. ciągów za Wantą, powyżej Vilinskiej
Galerii w Malej Boce. W efekcie przeszukania wspomnianych ciągów udało się zlokalizować
cztery potencjalne kierunki dalszej eksploracji.
Pierwsze dwa tematy wymagały wspinaczki powyżej ciągów za Wantą. Jeden z nich
(zmierzający ku SE), został szybko zweryfikowany negatywnie, kończył się bowiem po
blisko 50 m zwężającym się ku stropowi pęknięciem, dodatkowo zablokowanym przez
zawalisko. Drugi temat pozwolił na dłuższą akcję wspinaczkową: po dokonaniu trawersu nad
studnią dostaliśmy się do komina, ze stropu którego startuje meander, przedzielony
niewielkich rozmiarów salkami. Ciąg ten, chociaż ciasny, rokuje na dalszą eksplorację. Do tej
pory udało się wyeksplorować w nim łącznie 106 m pomierzonych korytarzy.
Kierunek, w którym zmierza wspomniany ciąg (NE) nie jest najkorzystniejszy z punktu
widzenia poszukiwań połączenia z BC10, stąd skierowaliśmy naszą uwagę na dwa pozostałe
przodki, zmierzające w dół. Pierwszy z nich – zawalisko z aktywnym ciągiem powietrza –
dość szybko zweryfikowaliśmy negatywnie, z uwagi na zbyt dużą miąższość zawaliska. Drugi
temat jest o wiele bardziej obiecujący. To boczny ciąg, który odchodzi kilka metrów nad
dnem studni, w górnej części której kontynuowaliśmy wcześniej wspomniane wspinanie.
Ciąg ten, z aktywnym i silnym wywiewem, stanowi pionową szczeliną, powstałą na
pęknięciu. Kilka metrów poniżej wejścia do niej, szczelina zwęża się, utrudniając dalsze
przejście. Silny ciąg powietrza zmotywował nas jednak do udrożnienia tego przełazu.
Zlokalizowana poniżej studnia (30m) doprowadza do skrajnie ciasnego meandra, za którym
znajdują się kaskadowo obniżające się ciągi. Zgodnie z pomiarami partie te znajdują się ok.
20 m w linii prostej od najbliżej położonych znanych nam korytarzy BC 10 (tzw. ciąg do
drugiego syfonu, poznany w 2011 roku). Silny ciąg powietrza, przypominający charakterem

aktywny przewiew w okolicy połączenia BC4 i Malej Boki, wskazuje na dużą szansę
znalezienia długo poszukiwanego przez nas łącznika BC 10 z systemem BC4 – Mala Boka.
Łącznie w opisanych powyżej partiach (Szczelina Nadmiernego Entuzjazmu, Meander
Gaduła) pomierzyliśmy 60 m, zaś w całej tegorocznej działalności w systemie MC4-Mala
Boka: 214m. Na uwagę zasługuje fakt, iż wszyscy członkowie wyprawy brali udział
w akcjach na odległym i głęboko położonym przodku (ok. -900m), dokąd ruszyło łącznie
siedem trzyosobowych akcji biwakowych.
Niezależnie od postępów w Malej Boce, zorganizowaliśmy szereg wyjść do płytszych
otworów, w tych do jaskiń odkrytych w zeszłym roku. Najbardziej obiecująca z nich –
Oddech Otchłani (-92m) – została zweryfikowana negatywnie, z uwagi na zalegający w tym
roku na dnie śnieg. Dość szybko zakończona została eksploracja w kolejnych zeszłorocznych
odkryciach: MGL 1 i MGL 2, chociaż w tej drugiej jaskini udało się pomierzyć 55m ciągów.
Z mniejszych, w tym roku zlokalizowanych, otworów warto wspomnieć również tzw.
Jaskinię Lodową Ślimaczą (zweryfikowaną negatywnie) oraz VGL 1 (której partie wstępne
wymagają dopiero udrożnienia).
Akcje powierzchniowych poszukiwań nowych otworów skoncentrowaliśmy w tym roku
na wysoko położonych częściach masywu Kanin, w ścianach grzbietów Maly Talir oraz Vrh
Osojnic, które pozwalają na osiągnięcie wysokości otworów 2150-2300m. W efekcie jednej z
akcji zlokalizowaliśmy szereg jaskiń: TA-1, TA-2, OS-1, OS-2 i OS-3. Szczególnie
obiecujące okazały się otwory: OS-1 i OS-2. Pierwszy z nich to ciąg kaskadowo schodzących
studzienek, przedzielanych ciaśniejszymi przełazami i meandrami. W jaskini tej
pomierzyliśmy na ten moment 64m przy ponad 30m deniwelacji. Dalsza eksploracja wymaga
zabezpieczenia ciaśniejszych oraz kruchych ciągów. W kolejnej jaskini: OS-2 – postępy
okazały się jeszcze większe. Obiekt ten jest obszerniejszy niż OS-1, również rozpoczyna się
serią studzienek przedzielanych przełazami. Udało się w nim pomierzyć łącznie 141m i
osiągnąć niemal 100m deniwelacji. Eksploracja zakończyła się na progu dużej studni, co
gwarantuje dalsze postępy w tej jaskini. Warto też zwrócić uwagę na to, że jej otwór
zlokalizowany jest na wysokości 2180 m n.p.m. Sprawia to, że jest to obecnie najwyżej
położony z eksplorowanych przez nas obiektów. Na eksplorację czekają kolejne, jeszcze
wyżej położone otwory.
Łącznie podczas wyprawy STJ KW Kraków – Kanin 2025 – udało się pomierzyć 475m
nowych ciągów w czterech jaskiniach. Dalsze plany eksploracyjne obejmują przede
wszystkim znalezienie nieodległego połączenia BC10 z systemem BC4-Mala Boka,

weryfikację ciągów, odkrytych w Malej Boce w 2022 roku w partiach Death Water oraz
kontynuację eksploracji w wysoko położonych jaskiniach (w tym OS-1 i OS-2).
W tegorocznej wyprawie STJ KW Kraków w Kanin wzięło udział 14 osób: Paweł
Ramatowski (kierownik), Michał Duda, Danuta Gromala, Urszula Kotewa, Michał
Kuryłowicz, Sławek „Lucas” Kwiecień, Mariusz „Many” Mucha, Iwona Tucznio, Łukasz
Wąchała, Piotr Wójcik, Bartosz Ziarkowski (wszyscy STJ), Piotr Broda (STJ/SC), Paweł
Gogolak (SDG), Jan Poczobut (SW). W trakcie wyprawy odwiedzili nas Maciej Tomaszek
oraz Julian Gądek. Dziękujemy Komisji Taternictwa Jaskiniowego PZA za dofinansowanie
wyprawy. Podziękowania również dla naszych przyjaciół z Jamarska Zveza Slovenije
(zwłaszcza dla Bogomira Remskara z JDDR Ajdovscina) za pomoc w udostępnieniu Domu
Petra Skalarja na czas wyprawy, ekipie DZRJ Ljubljana za nieustającą wymianę informacji o
postępach eksploracji oraz dla gminy Bovec – za odstąpienie od lokalnych opłat.

Michał Kuryłowicz

Wypadki w jaskiniach, choć staramy się ich uniknąć, zdarzają się. W tych to przykrych sytuacjach doceniamy, jak ważne jest, abyśmy  poznając jaskinie, co łączy się z różnego rodzaju zagrożeniami, mogli liczyć na pomoc ze strony sprawnej, dobrze wyszkolonej grupy ratowników jaskiniowych. Ratowników, dla których chęć niesienia pomocy innym, łączy się z życiową pasją – bycia grotołazem.

Grupa Ratownictwa Jaskiniowego organizowała się i szkoliła od kilku lat  jako nieformalna struktura ratownicza. Od sierpniu 2020 roku GRJ ma możliwość rozwijania swojej działalności formalnie, jako Stowarzyszenie, i udzielać pomocy poszkodowanym w wypadkach jaskiniowych. 

Od stycznia 2021 roku Stowarzyszenie Grupa Ratownictwa Jaskiniowego jest także członkiem European Cave Rescue Association (ECRA).

Możesz wesprzeć działalność grupy przekazując 1,5 % swojego podatku na cele statutowe GRJ za pośrednictwem Fundacji Kukuczki i Fundacji Speleologia Polska.

Wystarczy w formularzu PIT za 2024 rok wpisać nr KRS 0000084062
a w rubryce „informacje uzupełniające cel szczegółowy 1,5 %” wpisać – Fundacja Speleologia Polska – Ratownictwo

Dziękujemy wszystkim, którzy przekazali 1,5% podatku w 2023 roku.

Dziękujemy wszystkim darczyńcom za wpłaty 1,5% podatku za pośrednictwem Fundacji Kukuczki.

W tym roku Fundacja Speleologia Polska została obdarowana kwotą 1191,00 zł, natomiast Grupa Ratownictwa Jaskiniowego została wsparta kwotą 3461,60 zł.

Zebrane pieniądze zostaną wykorzystane na działalność statutową.

ms

Jest już dostępny nowy Biuletyn UIS a w nim sprawozdanie z wyprawy Albania Valbona 2023. Zapraszamy do lektury.

Link do biuletynu http://uis-speleo.org/wp-content/uploads/2024/01/UIS-Bulletin-65-12-Decembe
r-2023.pdf

ms

Wypadki w jaskiniach, choć staramy się ich uniknąć, zdarzają się. W tych to przykrych sytuacjach doceniamy, jak ważne jest, abyśmy  poznając jaskinie, co łączy się z różnego rodzaju zagrożeniami, mogli liczyć na pomoc ze strony sprawnej, dobrze wyszkolonej grupy ratowników jaskiniowych. Ratowników, dla których chęć niesienia pomocy innym, łączy się z życiową pasją – bycia grotołazem.

Grupa Ratownictwa Jaskiniowego organizowała się i szkoliła od kilku lat  jako nieformalna struktura ratownicza. Od sierpniu 2020 roku GRJ ma możliwość rozwijania swojej działalności formalnie, jako Stowarzyszenie, i udzielać pomocy poszkodowanym w wypadkach jaskiniowych. 

Od stycznia 2021 roku Stowarzyszenie Grupa Ratownictwa Jaskiniowego jest także członkiem European Cave Rescue Association (ECRA).

Możesz wesprzeć działalność grupy przekazując 1,5 % swojego podatku na cele statutowe GRJ za pośrednictwem Fundacji Kukuczki i Fundacji Speleologia Polska.

Wystarczy w formularzu PIT za 2023 rok wpisać nr KRS 0000084062
a w rubryce „informacje uzupełniające cel szczegółowy 1,5 %” wpisać – Fundacja Speleologia Polska – Ratownictwo

Dziękujemy wszystkim, którzy przekazali 1,5% podatku w 2022 roku.

Za nami Gala Nagrody im. Waldka Muchy. W tym roku spotkaliśmy się w Studiu Koncertowym Polskiego Radia Katowice.

Kapituła Nagrody, za najciekawsze osiągnięcie eksploracyjne 2023 roku uznała wyprawę KANIN 2023 zorganizowaną przez Sekcję Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego Kraków kierowaną przez Pawła Ramatowskiego. W jaskini Studnia pod Nową Bazą uczestnicy wyprawy dotarli do syfonu na głębokości 935 m. Działali w „stylu alpejskim”, ponieważ konfiguracja jaskini nie pozwoliła na założenie biwaku.

Ewa Woźniak i Bartek Blicharz odbierają nagrodę

fot. Mariusz Polok

Zwycięzka ekipa i przedstawiciele fundacji

fot. Mariusz Polok

Uczestnicy wyprawy Kanin 2023 opowiadają o eksploracji

fot. Mariusz Polok

Łukasz Pokorski przedstawia wyprawę Albania Valbona 2023

fot. Mariusz Polok

Serdecznie gratulujemy zwycięskiej ekipie.

Gośćmi Gali byli w tym roku członkowie Grupy Ratownictwa Jaskiniowego, którzy opowiedzieli o akcji ratunkowej w tureckiej jaskini Morca, ilustrując relację filmem. Specjalnie dla nas zagrał i zaśpiewał Józef Skrzek.

Gra dla nas Józef Skrzek

fot. Mariusz Polok

Marcin Bugała mówi o roli koordynatora akcji ratunkowej

fot. Mariusz Polok

Michał Macioszczyk i Paweł Jeziorny - uczestnicy akcji ratunkowej w jaskini Morca

fot. Mariusz Polok

Prowadząca Galę redaktor Beata Tomanek

fot. Mariusz Polok

Galę poprowadziła redaktor Beata Tomanek. Relację z uroczystości można było śledzić on line, jest ona dostępna obecnie na stronie Polskiego Radia Katowice oraz w serwisie YouTube.

ms

Serdecznie zapraszamy na Gale, która w tym roku odbędzie się w Studiu Koncertowym Radia Katowice przy ul. Ligonia 29 w Katowicach

17 listopada 2023 roku o godzinie 17.

Do zobaczenia

W 2023 roku członkowie Kapituły Nagrody im. Waldka Muchy w pierwszym etapie głosowania wyróżnili 10 wypraw. Najwięcej głosów oraz nominacje do nagrody za 2023 rok otrzymały trzy z nich. Prezentujemy je w porządku alfabetycznym. Laureata Nagrody poznamy na Gali w dniu 17.11.2023 roku.

ALBANIA VALBONA 2023 – międzynarodowa wyprawa środowiskowa kierowana przez Michała Macioszczyka. Odkryta w 2021 roku Shpella e Valbones osiągnęła głębokość 725 m stając się najgłębszą jaskinią całego masywu Alp Albańskich (Prokletije)

HOHER GÖL 2023 – kierowana przez Mateusza Golicza wyprawa dokonała połączenia w system 3 jaskiń: Gamssteighöhle, Częstochowa Schacht, Studnia Lubliniecka. Po połączeniu kontynuowano eksplorację w najwyższych partiach systemu. Suma tych działań dała imponującą głębokość Gamssteig systemu -1025 m przy sumarycznej długości 9,98 km

KANIN 2023 – wyprawy STJ KW Kraków kierowane przez Pawła Ramatowskiego. W eksplorowanej od 2021 roku Studni pod Nową Bazą (SPNB) osiągnięty został syfon na na głębokości 935 m. Tym samym jest to najgłębsza wyeksplorowana od otworu jaskinia w historii klubu.

Gratulujemy nominowanym i zapraszamy na Galę Nagrody, która w tym roku odbędzie się w Studiu Koncertowym Radia Katowice przy ul. Ligonia 29 w Katowicach w dniu 17.11.2023 roku o godzinie 17.

ms